Tja en wat zijn beestjes zonder een goed bestrijdingsmiddel? Juist, helemaal niets. Ik heb afgelopen vrijdag de opeenhoping (in verdere details zal ik niet treden) uit mijn ooglid laten snijden.
Ik had een afspraak in een mooie kliniek van mijn privé verzekeraar en mocht na even wachten richting arts. Voordat ik toegelaten werd tot haar circus moest ik wel even alle kleren uit en een operatie jurk, muts en plastic schoentjes aan. Ik werd welkom geheten door een assistente met mondkap en muts en toen sloeg de schrik mij toch wel om het hart. Dit was iets heftiger dan gedacht.

Ik moest plaats nemen op de operatietafel en vanaf dat moment had ik niets meer te zeggen.

Mijn arts terwijl ze in de computer zet wat ze heeft gedaan.

Ik kreeg een verdoving in de vorm van druppels in mijn oog en via een infuus in mijn hand. Nadat mijn oog grondig schoon was gemaakt begon het echte werk. Van onder een doek (met opening voor mijn oog) mocht ik zeggen of ik me ok voelde en of ik iets van pijn voelde.
Het bizarre is dat ik iets high was van het infuus en het allemaal geweldig vond.

Na wat venijnige pijnscheuten op het laatst was men klaar en werd ik de OK uitgereden. Ik vond dat ontzettend overdreven en had wel willen lopen. Toen ik echter op de stoel werd gezet om bij te komen merkte ik pas dat ik niet alleen een plaatselijke verdoving had gehad en voelde me wat appelig.

EJ stond heel lief aan de andere kant van de deur naar de OK te wachten, wat op veel lieve blikken van mijn arts kon rekenen.

Tja en zo zie je er dan daarna uit.

Met jurk na de operatie.

Vandaag ben ik weer aan het werk gegaan en mag mijn oog herstellen. Woensdag weer terug om de hechtingen te laten verwijderen. Daarna zou ik er echt vanaf moeten zijn.

Leuk is het nooit Eveline. Nu maar hopen dat je er in 1 keer vanaf bent.  In ieder geval weet je nu ook weer hoe dit in z’n werk gaat.