Carretera

Strand in Vila Olympica

2010-09-02T19:58:00Z

In het verleden was ik nooit zo’n strandganger. Ja, ‘s avonds of ‘s winters voor een frisse wandeling met een kop erwtensoep na afloop.
Nu we op loopafstand wonen en alleen de Carrer de la Marina hoeven uit te lopen in één rechte lijn is de drempel iets lager.

En zeker nu, in september, is het echt een verademing om af en toe een paar uur te liggen, muziek op je bol, boek lezen of zwemmen.
Vandaag was het echt extreem goed; er waren bijna geen mensen, en het weer was mild en net warm genoeg om tot een uurtje of zeven te blijven.

We kiezen vrijwel onuitgezonderd voor Platja de la Icária, net naast bij de Mapfre-toren.

Het kijken om je heen op zo’n middag is altijd een visueel feestje.
Ik heb er iets van geprobeerd vast te leggen.

Op de stranden (en waar niet) tref je Chinezen. Ze verkopen van alles; van massages € 5,- tot henna-tatoo’s en frisdrank. Ook zijn er veel Pakistani.

Het wandelingetje naar huis is vaak leuk. Je passeert er een jeugdvoetbal-complex en veel vergane industriële glorie uit de tijd dat Poble Nou nog een textielbolwerk was.
Ik heb er al eens uitgebreid gefotografeerd, maar misschien ga ik nog wel een keer.

Ana

2010-09-02T18:34:00Z

Elke dag als ik opsta en de Catalaans modernistische luiken voor het balkonnetje opzij heb gedaan verheug ik me op de dag. Op de zon, de milde ochtendhitte op de Carrer de la Marina, en op Ana.
Ana is elke dag mijn start. Ze werkt al sinds 1978 in onze finca, en ze hoort bij het oude gebouw, dat hier al sinds 1897 staat.
Ze is de concierge, zoals elke Spaanse finca deze heeft.
Ana is 51, nog altijd een beetje blond, en heeft een paar grote vrolijke blauwe ogen.

Ze lacht eigenlijk altijd valt me op. Je gaat ervan denken dat je een goed mens bent, en dus geef je die warmte terug.
Ze doet haar werk in onze finca, een klassiek pand dichtbij de Sagrada Familia. Het is een hoog gebouw, met 7 verdiepingen en daarop een enorm dakterras.
Daar hangen wij altijd onze was op. Een oude gietijzeren lift zorgt voor het transport, maar veilig is het niet. Het is de equivalent van een boemeltreintje, maar dan omhoog (en omlaag).

Als concierge is Ana eigenlijk ongeschikt. Ze houdt namelijk van iedereen en zou niet weten hoe je iemand moet vertellen dat ie zijn barbecue niet op het daktterras moet zetten. Of dat er beneden wordt gedreigd met politie als je je planten teveel water waardoor de klanten van de apotheek en het schoenenwinkeltje nat worden.
Dan komt ze heel voorzichtig van achteruit haar werkkamertje beneden onder de lift.
Bijna schuldig met gebogen hoofd vraagt ze zich dan af ‘of we het ook gehoord hebben’.Teleurgesteld merkt ze dan dat we nog niets vermoeden. Hoe nu verder denkt ze…
‘Eh John (ze lacht even verontschuldigend) zou je misschien je planten minder water willen geven? Het hoeft niet hoor, want de mensen die daarover klagen zijn maar zeurpieten en je weet wel en dat is ook…’ Ik help haar uit haar brand en zeg snel ‘Natuurlijk! Vanaf vandaag zal ik de planten in bakjes zetten of na 10 uur ’s avonds water geven’.
Ana klaart helemaal op. Dit was weer zo’n gesprek waar ze tegenop zag. Haar dagen zitten er vol mee, maar Ana blijft altijd lief. Als ik haar toefluister dat ik dan wel nog één keer de bezoekers van de apotheek een enorme plens water wil geven proest ze het uit, met haar hand voor de mond. ‘Ach, het zijn maar mensen, en die praten’ zegt ze, en kijkt schalks. Ze schudt haar hoofd en is gelukkig. Ze heeft weer een geheimpje met iemand, en er wordt ook van haar gehouden. En ze is iedereen de baas, want als er iemand is die de mensen kent is het Ana, onze concierge.

Ik ga de bloedhete straat op, een tallo halen. Dat is een Catalaans baguette.
Ik heb al longaniza, manchego, en eigen tomaten van ons balkon.

(Dit is een column die ik heb geschreven naar enkele Nederlandse bladen. Ana is deze maand overgigens met vakantie. De foto van Ana hou je tegoed)

Ana voor haar werkpaleis achter de lift

September is er weer!

2010-09-02T18:14:01Z

September, januari en mei vind ik prachtige maanden, hoe droevig dit nummer van David Sylvian ook moge klinken.

Hier in Barcelona ziet september er in de vooravond soms zo uit…

En ‘s avonds zo…

Storytelling in Barcelona

2010-09-02T17:20:07Z

Op mijn professionele blog schrijf ik over mijn ideeën over communicatie, marketing, social media en als die andere belangrijke bijzaken.
Recent schreef ik iets over ‘storytelling’, een steeds belangrijker onderdeel van branding en trust. Een andere communicatieprofessional (en coach/trainer) Eva Snijders spotte dit artikel en nam via LinkedIn contact op om eens kennis te maken.
Het werd een heel erg interessant en onderhoudend gesprek (in Parc Ciutadella) met een bevlogen creatief.

Eva woont en werkt al 18 jaar in Barcelona en was zo verstandig om als 19-jarige de stap te maken. Inmiddels is ze getrouwd en heeft ze met haar man (die dus tevens haar zakelijk partner is een florerend bureau in coaching en als adviseur in storytelling met Quimica Visual. Ze spreekt vloeiend Spaans én Catalaans (we waren het snel eens hoe lelijk die taal is).
Enfin, een heel erg leuke en waardevolle kennismaking.

Onderwerpen: de Nederlandse taal, de Catalaanse (zaken)cultuur, contributive marketing, bluf, religie, darwinisme, de rol en betekenis van journalistiek, God, eenvoud, de 100 families van Barcelona, de rust van Collserola, kunst (de Madonna van Katharina Fritsch), de biermerken van Barcelona, reizen, en natuurlijk social media. Misschien ben ik nog wat vergeten, maar op zijn minst een afwisselende en boeiende paar uur met een erg interessante creatief!

Erg leuk om haar tweets te lezen. Ik hoop dan ook contact te houden.

‘super conversatie met @EvertJanKoning, laten we echt zo’n talent naar Nederland teruggaan?’

Kijk, dáár doe je het voor!

Alexander Hamilton is een rapper

2010-08-31T23:11:00Z

Alexander Hamilton was de eerste Amerikaanse minister van financiën.
Grappige associaties van Lin-Manuel Miranda. Het zet de kredietcrisis weer even in een ander perspectief…

P.s. zie je de meest krachtige persoon in de wereld?
Ze zit naast Barack Obama en ‘snapt’ met haar vingers. Wat kunnen vrouwen mooi zijn!

Yo Yo Ma

2010-08-31T13:12:00Z

Recent kreeg ik via Eva Snijders een muziektip.

Lang leve social media!

Allemaal beestjes (2)

2010-08-30T18:36:00Z

Tja en wat zijn beestjes zonder een goed bestrijdingsmiddel? Juist, helemaal niets. Ik heb afgelopen vrijdag de opeenhoping (in verdere details zal ik niet treden) uit mijn ooglid laten snijden.
Ik had een afspraak in een mooie kliniek van mijn privé verzekeraar en mocht na even wachten richting arts. Voordat ik toegelaten werd tot haar circus moest ik wel even alle kleren uit en een operatie jurk, muts en plastic schoentjes aan. Ik werd welkom geheten door een assistente met mondkap en muts en toen sloeg de schrik mij toch wel om het hart. Dit was iets heftiger dan gedacht.

Ik moest plaats nemen op de operatietafel en vanaf dat moment had ik niets meer te zeggen.

Mijn arts terwijl ze in de computer zet wat ze heeft gedaan.

Ik kreeg een verdoving in de vorm van druppels in mijn oog en via een infuus in mijn hand. Nadat mijn oog grondig schoon was gemaakt begon het echte werk. Van onder een doek (met opening voor mijn oog) mocht ik zeggen of ik me ok voelde en of ik iets van pijn voelde.
Het bizarre is dat ik iets high was van het infuus en het allemaal geweldig vond.

Na wat venijnige pijnscheuten op het laatst was men klaar en werd ik de OK uitgereden. Ik vond dat ontzettend overdreven en had wel willen lopen. Toen ik echter op de stoel werd gezet om bij te komen merkte ik pas dat ik niet alleen een plaatselijke verdoving had gehad en voelde me wat appelig.

EJ stond heel lief aan de andere kant van de deur naar de OK te wachten, wat op veel lieve blikken van mijn arts kon rekenen.

Tja en zo zie je er dan daarna uit.

Met jurk na de operatie.

Vandaag ben ik weer aan het werk gegaan en mag mijn oog herstellen. Woensdag weer terug om de hechtingen te laten verwijderen. Daarna zou ik er echt vanaf moeten zijn.

Franco

2010-08-30T16:44:01Z

Een van mijn speciale interessegebieden is alles rond Franco. Of het te maken heeft met een ervaring die ik als puber had (ooit kregen ik en een vriendje door twee seniore Spanjaarden in burgerkleding een pistool op ons gericht omdat we in Spanje met onze huurbrommertjes ergens door rood waren gereden) weet ik niet, maar het thema vind ik super interessant.

Vorige week liepen Eveline en ik in de buurt van Blanes, en passeerden we dit gebouw. ‘Todo por la Patria’, staat op de gevel.
Het is de tekst die op alle gebouwen van de Franquisten staat.
Dit kan wel eens het werkpaleis van die twee kerels zijn geweest. Bizar idee.

Stier doet aanval op toeschouwers

2010-08-24T23:31:00Z

In Navarra zijn 40 toeschouwers bij een corrida gewond geraakt toen een stier zijn woede koelde op de toeschouwers.
Het publiek dat veilig achter de boarding de valse en ongelijke strijd gadesloeg kreeg er aardig van langs.

Ik vond het mooi om het bevrijdende effect te zien van het dier dat uiteraard geen enkele kans heeft op een eerlijke strijd in de arena waar vooraf al vaststaat dat de stier de klos is.
In Barcelona is het gelukkig afgelopen met dit walgelijke fenomeen.

Dagje Sitges

2010-08-24T19:04:00Z

Over Sitges heb ik al eerder wat geschreven, dus ik beperk me maar even tot een linkje en de foto’s van een bijzondere dag.

Google Earth Carrer de la Marina

2010-08-23T19:09:00Z

Mooie shot van onze wijk.

Nieuws

2010-08-23T15:45:00Z

Woensdag aan de bak voor Innonconsys.

El Masnou

2010-08-18T15:41:00Z

Tussen het harde werken door zijn we in het weekend vaak op het strand te vinden. Want hier is dat rustig en schoon, en soms hard nodig om even af te koelen!

Rotterdam!

2010-08-18T00:35:00Z

Ik ben een beetje een Rotterdammer. Heb ik me nooit voor geschaamd, integendeel.
Dat hebben mijn ouders hartstikke goed gezien: mooie stad, met mooie mensen!

Maar als je even nadenkt, ben ik ‘gewoon’ een Zaankanter. Ik ben niet geboren in Rotterdam, maar in Koog aan de Zaan.
Grappig idee.... want het spreekt me net zo aan als Rotterdam.
De Zaanstreek… net als Rotterdam erg ondernemend!

Hier een leuk filmpje over Zaandam.

Maar Rotterdam....

Of erger: Deelder over Amsterdam. (Herna, no offense)

Rotterdam, we komen terug, echt!

Of je er nou blij mee bent of niet.

Business

2010-08-17T08:19:00Z

Het is druk hier in Fort Pienc. Vandaag start ik een nieuw project voor Innoconsys, en dit zal me aardig in beslag nemen. Op Carretera schrijf ik eigenlijk zelden iets over mijn werkzaamheden, daarvoor heb ik natuurlijk ook een ander kanaal. Maar aangezien ik steeds meer in beslag wordt genomen door mijn werk misschien even goed om daar iets over te schrijven.
Innonconsys zit hier in Barcelona, en bedient klanten uit heel de wereld. Wat ik interessant aan Innoconsys vind is dat het een zeer slim en zinnig concept is; de kern van de services is online conferencing.

Verder doe ik advies voor PIP in Londen, Zwijsen in Nederland, KPMG en enkele bureau’s die me op uurbasis inhuren. Al met al prima inkomsten, en zeker in Spanje met de koopkracht ruim voldoende voor ons. Maar, eerlijk is eerlijk, Barcelona is niet het centrum van de wereld als het gaat om contributive marketing en trust.
Maar iets meer over Innoconsys. Wat is online conferencing en wat zijn webinars?

Webinars houdt in dat organisaties en specialisten via innovatieve online audivisuele diensten kunnen vergaderen, seminars kunnen organiseren en educatieve en interactieve presentaties kunnen faciliteren. Dat biedt enorm veel kansen, voor vele organisaties en doelen…
Waarom interessant? Omdat het geld-, tijd- en brandstofbesparend is. Het is dus ‘groen’. Dat is leuk, maar niet leuk genoeg. Het wordt pas echt interessant als er via online conferences nieuwe waarde kan worden ontsloten die door partijen met lage budgetten (scholen, universiteiten, medische en hulporganisaties) connectie kan plaatsvinden met het grote publiek. Dat kan vanuit een marketingmodel waardoor er nieuwe geldstromen ontstaan die kunnen worden aangewend voor verder ontwikkeling en ondersteuning. Denk aan Pakistan, om even actueel te zijn. Maar ook ‘gewone’ organisaties kunnen garen spinnen bij deze services. mits goed geïntegreerd.
Ik zal komende weken (en maanden) druk zijn met dit project; het ontwikkelen van een marketinganalyse en communicatie- en marketingstrategie. Het budget is niet erg groot maar ik verwacht wel iets goed te kunnen doen.
Innoconcsys wil me overigens als marketingstrateeg direct in vaste dienst nemen en heeft daarvoor een goed aanbod gedaan, maar ik verkies op dit moment deze structuur. Ook werd ik gisteren gebeld door Clacktion voor een interview maar daarin heb ik geen interesse; te klein. Zojuist dan toch witte rook van Interactieve Communicatiebureau Nurun (het Canadese bureau met wereldwijd vestigingen: ook zij willen een tweede gesprek; het zou gaan om social mediastrategie voor o.a. SEAT Worldwide. Mijn contact daar wordt door BBC aanbevolen als een zeer sterke online strateeg… Lastig!

Nurun vormt samen met Herraiz Soto en DoubleYou de top 3 in Spanje. Met Herraiz Soto heb ik gesproken en met DoubleYou volgt nog een gesprek.
Ook is me uit Londen een aanbod gedaan (oh ironie) waar ik niet op in ga en vanuit Nederland was er ook een aanbod (EURO RSCG Bikker) maar ook daar zie ik vanaf. Nurun hou ik even in beraad. Het zijn toch wel belangrijke beslissingen met consequenties voor lange termijn waar we nu voor staan, en dat betekent het hoofd koel houden en verleidingen het hoofd bieden. Maar hoe lang nog voordat ik een knoop doorhak? Mindboggling times over here!

Mijn sentiment is nu nogal onrustig, zoveel dingen tegelijk…

Maar absoluut weer een interessante opdracht binnen. Net als Patient Intelligence Ltd is ook Innoconsys S.L. iets bijzonders, het gaat verder dan geld verdienen.
Soms erg moeilijk om nee te zeggen tegen sommige aanbiedingen, zeker in een tijd waarin een baan hebben in Spanje op zich al een verdienste is. Maar ik weet wat klopt en wat niet klopt in mijn vakgebied; er zijn veel opportunisten.

Eveline en ik hebben altijd gezegd: waar we ook heengaan: het moet beter zijn dan wat we achterlieten. Dat staat als een huis!

Maar het is mogelijk in Barcelona. Dat is zeker.