vertrek vanaf Stansted
We zijn weer een week verder. En wat een week.
Net aangekomen in Barcelona leek het ons wel een goed idee om eerst even de spullen in het hotel te dumpen en dan nog een drankje te doen op de hoek. In die bar, Bar El Vedrig, werden we bediend door een ietwat forse dame. Maar wel vriendelijk verder.
Ze schotelde ons een mooie plato de embutidos voor en dat is op een warme avond in Gracià geen straf.
Na de eerste jamón en chorizo te hebben geproefd hoorden we rechts van ons nog twee andere mensen smakken. Het bleken de bardame met haar vrouwelijke collega te zijn… en nee, die waren niet aan het eten.
We zijn in Barcelona, en dat is een stuk losser dan Londen.
Na een goede nachtrust de volgende dag de auto gepakt en de Tibidabo opgereden. De berg breekt Barcelona met het achterland en bezit de schitterende Iglesia del Sagrat Cor met een Christus-beeld dat iets doet denken aan die van Rio de Janeiro. Het was mistig en fris en dat maakte het bezoek extra bijzonder.
Barcelona ligt op een plateau dat wordt omgrensd door de bergketen Serra de Collserola. De Serra de Collserola vormt een soort omheining rondom de stad, het hoogste punt in die keten is de heuvel Tibidabo, 512 meter hoog. De stad zelf is gebouwd op vele heuvels: de Carmel (267 meter), Monterols (121 meter), Putxet (181 meter), Rovira (261) meter en Peira (133 meter).
De Iglesia del Sagrat Cor is deels Byzantijns (het onderste deel) en Gotisch. Met een kleine lift kun je naar het topdeel waar het uitzicht zo mogelijk nog mooier is, en bovendien ook het achterland kan worden bekeken.
Het -kleine- attractiepark geeft nog een extra dymensie aan het bezoek, zeker nu het mistig is.
achter de Tibidabo landinwaarts
Het uitzicht vanaf de Tibidabo is adembenemend. Eigenlijk valt er weinig meer over te zeggen dan gewoon te kijken en proberen iets vast te leggen.
Mooi om te zien hoe avenues naar beneden kronkelen. Rechts de Rambla de Catalunya, ofwel ‘De Ramblas’.
even stoer doen tegen je broertje
Teruglopend naar de auto spotten we nog veel moois, zoals een oude bibliotheek en een doorkijkje dat de unieke ligging van Barcelona mooi weergeeft.
Na een lunch in de mist op de Tibidabo besluiten we wat in Gracià rond te dwalen. Dat vind ik ook eigenlijk het leukst: kijken.
Ons hotelletje ligt tussen Hospital Sant Pau en de Sagrada Familia in, erg gunstig, ook ten opzicht van Parc Güell. En het barst er van de goede tapa’s bars en restaurantjes. De beste tapa’s aten we bij , met een keuze uit 8 ensaladas en veel verschillende tortillas. ‘s Avonds eten we bij La Lluesca, een voltreffer. In alle opzichten een verrassend restaurantje; het ligt super centraal, het eten is verrukkelijk (konijn, gegrilde cougettes en malse gekruide patatas) en de prijzen zijn gewoon ongeloofwaardig: € 4.90 vppr mijn gerecht. En dat in een klein door een familie gerund restaurant met een zorgelijk kritisch kijkende oma als bediening. Aanrader.
Zaterdag kiezen we ervoor om even wat stoom tussen de afspraken door af te blazen en wat vertier op te zoeken in Sitges.
Sitges is eigenlijk nog best een groot dorp, met zo’n 25.000 inwoners. Zomers vermenigvuldigt dit aantal zich.
Wij vinden het vooral een leuke plek buiten het seizoen. Ook vandaag, met een waterig zonnetje en wat mist is het leuk om een beetje rond te wandelen. Toch zou ik er niet willen wonen denk ik, toch iets te dorps. Opvallend veel rijke dertigers hier, wat een beetje afdoet aan de authentieke sfeer. Maar niettemin erg leuk.
Tot aan het einde van de 18e eeuw was Sitges vrijwel onbekend. Maar rond 1900 is het toerisme hier tot ontwikkeling gekomen. Dat was voor een groot deel te danken aan de uit Cuba teruggekeerde kolonisten. Zij konden hun verdiende kapitaal spenderen aan de bouw van de vele schitterende villa’s.
Aan het eind van de boulevard ligt een geelgekleurde kerk genaamd de Església de Sant Bartomeu i Santa Tecla. In deze 17e-eeuwse kerk bevinden zich onder meer allerlei barokke altaren en een klassieke orgel uit 1697. In de 19e eeuw is de kerk helemaal opgeknapt. Verder staat Sitges bekend om zijn modernistische gebouwen. De invloed van Gaudi is ook hier goed te zien.
De kerk is daar een voorbeeld van, maar ook de drie musea die het plaatsje kent worden gekenmerkt door het modernisme. Ook surrealist Joan Miró woonde jarenlang in Sitges.
modernisme van Gaudi in Sitges
Donderdag vliegen we naar Madrid voor de OME 2010.
Een grote tegenvaller. Het niveau van online marketing (als we de OME 2010) als norm mogen nemen gaat niet veel verder dan cpc en search services. Er was ook een display partijtjes (jawel, dat bestaat nog!) en die had dan ook een volledig lege stand en alle tijd om met zijn collega te babbele. Wel kennis gemaakt met iemand van Nielsen Research, en dat was dan ook het enige interessante aan de OME 2010.
Madrid was zelf was leuk, alleen goot het pijpestelen, dus niet veel kunnen doen. Om 19.20 weer teruggevlogen naar Barcelona.
Het weer in Barcelona was de gehele week redelijk tot zeer goed, en we hebben dan ook flink wat zon gepakt.
Heel veel mensen gesproken, en heel veel geleerd en gezien.
De laatste dag gebruiken we om wat rond te lopen in de wijken rond Gracià, zoals La Salut. Ook daar weer veel grappige barretjes. Er is bijna niets leuker dan een menu del dia te nemen in zo’n bar. In Salut is er een die vol zat met wijkbewoners. Prima lunch as moet ik zeggen dat de sfeer daaraan bijdroeg.
Vervolgens nog even naar El Corte Inglès en de Carrefour om wat vleeswaren en zeep te kopen. Want als iéts wederom duidelijk is geworden: in Spanje is eten en drinken een way of life.
lunch in La Salut
Of Spanje onze nieuwe bestemming gaat worden is nog niet duidelijk. Maar Barcelona heeft zich wederom van zijn mooiste kant laten zien!
(Sommige bezoekers van dit blog echter niet, dus enkele reacties zijn verwijderd! Misschien dat Edwin zich bezig kan houden met zijn eigen leven en blog, daar liggen nog genoeg uitdagingen volgens mij...)
Wordt vervolgd…
]]>
