Vanmiddag zijn we aangekomen in Brno. Na een zeer lange en vermoeiende rit van 5 uur op een niet geheel trillingsvrij wegdek (understatement) hebben we bestek, stereo, cd’s, laptops en Boekie van de wanden gepulkt en staan we stil, in Veverská Bítýška. Vlakbij Brno.

Maar terug naar Dresden. Want deze stad heeft een heel goede indruk op ons gemaakt.
Allereerst moet ik zeggen dat de camping prima is. Goede ligging, vrij uitgebreid winkeltje, en een superrestaurant.

oud en nieuw gaan hand in hand in Dresden

Het meest opvallend is toch dat Dresden werkelijk als twee druppels water op Rotterdam lijkt. Of beter, Rotterdam is het lelijke neefje
Nu kom ik uit Rotterdam, dus ik mag kritisch zijn. En wat me altijd erg heeft verbaasd (en een beetje geirriteerd) is de ’t is niks en’t wordt niks ook’ -mentaliteit. Want Rotterdam is de koning van de slachtofferrol en veel Rotterdammers hebben een uniek talent om elkaar collectief de grond in te praten. Laten we maar niet over Feyenoord beginnen, maar een beter voorbeeld van Rotterdamse mentaliteit is er niet. Enfin, Eveline is fan van die club.

Rotterdam en Dresden

Maar goed, Rotterdam heeft natuurlijk geen fijne historie, net zo min als Dresden.
Het centrum van 010 werd in 1940 platgegooid, en dat koste aan een kleine 1000 mensen het leven.

Dresden is op veel plekken nog steeds een bouwput

Dresden werd volledig verwoest en van de aardbodem geveegd: 35.000 doden.

centrum Dresden

In beide gevallen was het een onnodige streek, waarvan de laatste ronduit schofterig mag worden genoemd: de geallieerden waren al lang zeker van de overwinning. Rotterdam had zich al overgegeven, maar dit bericht zou ‘niet zijn overgekomen’.
Hoe dan ook, twee verschrikkelijke stukjes geschiedenis.

Wanneer je nu, in 2009, kijkt naar beide steden zie je twee imposante wereldsteden, van ongeveer dezelfde grootte. De sfeer in beide steden is uniek in eigen land, maar nog nergens ben ik een sfeer in Europa tegengekomen die zoveel op elkaar lijkt. Zowel de Rotterdammers als de Dresdner zijn zéér direkt (op het brutale af), opgewekt, humoristische (moet je wel van houden die ietwat suffige humor) en ongekunsteld. Rauw zou je kunnen zeggen, maar zoals ik het beleef oprecht, authentiek en ruimhartig. Nooit heb je het gevoel dat je zou kunnen worden belazerd en altijd helpt men je zo goed als men kan. Daarbij komt een stukje bescheidenheid dat je niet snel in andere Nederlandse of Duitse steden van deze omvang aantreft.

Dresden verraad zijn geschiedenis: een Barkas

Hieronder een sfeerimpressie van ‘het andere’ Dresden; de buitenwijken. Eentonig, wijds en kil.

Angela gelooft er in!

Dresden is een stad die in alle opzichten aan Rotterdam doet denken, maar dan ook nog sfeervol, goed verzorgd en ambitieus. En dat is Rotterdam niet.
En natuurlijk ontbreekt de hoho-bus niet in Dresden; want men weet dat door de grote afstanden (vanwege de verwoesting liggen veel interessante plekken ver uit elkaar) alleen zo toeristen trekt en mensen (en bedrijven) prikkelt.

In de groene heuvels rond Dresden weer een heel ander beeld; wijnbouw!

Ze zouden het gemeentebestuur van Rotterdam eens een week naar Dresden moeten sturen.

de Coolsingel?

En weet je wat helemaal grappig is? De Postplatz (hartje Dresden) is bijna een kopie van de Coolsingel.

Zijn er dan geen nadelen aan deze stad en omgeving? Jawel.
Het is een regio waar rechtsradicalen een grote aanhang hebben.

zelfs katten moet je wantrouwen hier...

Mooie impressie. Zelfs Angela staat mooi op het bill board.

Nog een wedstrijdje meegepakt van Dynamo Dresden??