ons oude huisje aan de Carrer de la Marina

Zo. De verhuizing zit erop.
Wat een race tegen de klok was het… maar we zijn ‘thuis’ in Leiden. Als eerste moet ik zeggen dat we ontzettend blij zijn terug te zijn.
Hoe geweldig we het ook hebben gehad in Londen (iets minder) en Barcelona (iets meer) het is wel duidelijk hoe hoog de levensstandaard in Nederland is, en misschien wel met name in Leiden.

Gelukkig hadden we de geweldige hulp van onze Vlaamse vriend en zijn maatjes om te helpen verhuizen. Op een gegeven moment dachten we ‘laat hun alles maar doen, wel zo rustig op de laatste dag’ en zo geschiedde. Terwijl wij aan de overkant bij ‘China’ een cortado namen keken we van afstand toe hoe (ongelooflijk!) alles in de slechts 15m3 metende bus werd geplaatst.

Eveline raakte nog in een bevlogen gesprek met Antonio uit Almería, die de foto’s van zijn Hielige Communie met haar deelde en de foto’s van zijn neef die, jawel, een heuse Guardia Civilista was.
Fijn om te weten. Net als zijn mening over stierenvechten. Ja, Eveline kon het goed met hem vinden. 

En ondertussen was de bus voller en voller en met elk uur werd de twijfel kleiner of alles erin zou kunnen.

En uiteindelijk, om 14.00uur waren we klaar. Hedwig betalen en gáán met de bus. Het eerste stuk tot aan Montpellier reed ik en daarna deed Eveline ook een flinke duit in het zakje.
Niet veel wind deze keer, en dat mag opmerkelijk heten in Zuid Frankrijk. De katten keken hun ogen uit.

Overnachten deden we net ten zuiden van Lyon. De volgende ochtend vroeg(!) op, om vervolgens om 6.00 weg te rijden voor ‘deel II’.
En het lukte. Om 16.15 reden we Nederland in. Ons nieuwe adres.

Het uitladen ging eigenlijk erg soepel. De verhuizers hadden alles uitstekend gedemonteerd en met plakband slim gebundeld.
We waren dan ook om een uurtje of 18.30 helemaal klaar. Alles stond binnen, tenminste
Vervolgens redelijk moe een straatje om in Nederland. Echt leuk!
Daar waar we in Frankrijk bij Lyon nog uitgebreid aten van de kwaliteitsgrille kozen we nu voor gezelligheid: Ping Wee, een altijd gezellige (oke, we komen er enkele keren per jaar, maar toch) Chinees die ons hartelijk verwelkomde en zelfs een zak chocolaatjes meegaf voor de rit van de volgende ochtend. Lief!

Dan ‘s cohtends weer vroeg op pad. Deze keer om 09.00uur. Heel gek en wazig om deze dagen in 2 werelden te leven.
Maar ik vond het allemaal wel erg stimulerend, en Nederland leek mooier dan ooit tevoren.

Eveline reed ook weer afwisselend wat met deze grote bus erg soepel ging. Makkelijker dan met de Luton Van vanuit London.

De rit naar Lyon was soepel met mooie uitzichten, en donderdag arriveerden we weer in Barcelona.

Nog even lekker van tapa’s genoten hoewel de tijd ontbrak om even écht goed na te genieten.
Maar we verheugden ons inmiddels vooral op ons eerste uitgebreide ontbijt in Nederland…

Want om 21.25 vlogen we alweer terug, ‘naar huis’.
Het blijft wennen. De volgende ochtend uitgeslapen en ‘s middags uitgebreid boodschappen gedaan. Opvallend goedkoop, dat viel ons vooral als eerste op.
De koopkracht in Nederland is zo slecht niet. En de smaak van de eerste bruine boterham met filet americain was niet te versmaden! Dát hadden we gemist.
Even wegspoelen met een groot koud glas karnemelk en ik voelde me weer prima

Het waren de mooiste en meest inspirerende jaren van ons leven!

Bedankt voor je aandacht, en hou onze site, RSS-feed of Tweets in de gaten in de gaten, dan weet je wanneer we weer op pad gaan

Welkom terug! Jammer dat Barcelona geen eindstation kon zijn, maar de herinnering blijft altijd. Mooi ook, die foto van Eveline aan het stuur van de bus, duidelijk nog mijmerend met een hoofd vol van gedachten, terug- en vooruitkijkend tegelijk!

Dank je Willem! De herinnering leeft nu al.. ook via de blog, net als bij jullie denk ik.
Zijn jullie ‘er al overheen’ ?

Welkom terug EJ! En bedankt voor de mooie verhalen en foto´s. Weet je al wat je gaat doen in NL?

Hey EJ en Eveline, welkom terug in Nederland! Zal best wel weer even wennen zijn voor jullie, maar zal zeker lukken!  Wat zijn die 2 jaar ontzettend snel gegaan, ik zie Eveline hier nog weggaan op haar laatste werkdag!
Ik heb echt genoten van jullie reisverhalen en prachtige foto’s!
Groetjes van Lenie

Houses are not cheap and not everyone is able to buy it. However, home loans was created to help different people in such situations.