donker boven Engeland, licht boven de Noordzee

Zo het zit erop. Ik denk dat de afgelopen anderhalve maand de meest intensieve, drukke en complexe periode is geweest die ik heb gekend. De beslissing om toch weer voor een hernieuwd avontuur in Spanje te kiezen was niet makkelijk, met een negatieve ervaring in London in je rugzak. Ga je er nog een keer voor? Blijven we in Engeland en kiezen we Bath? Hoe zijn de perspectieven? Hoe staan we er financieel voor? Is Nederland dan geen prima basis? Al die vragen moesten in een enorm snel tempo worden beantwoord. HP hielp daarbij een (stevig) handje door Eveline een mooie baan aan te bieden.

Ik ben dus terug in Barcelona. De lege van teruggebracht naar London, via de Pyreneeën naar Banassac, daar overnacht, en de volgende ochtend in een keer door naar Calais.

sneeuw op de pyreneeën

Het waaide verschrikkelijk vanaf de Pyreneeën. Tot aan Béziers waren er stevige windstoten die de lege van flink deden schudden.
Bij de brug van Millau werd er wederom gewaarschuwd: ‘vents violents, soyez prudents’. Met klamme handen de brug over…

de brug van Millau

Maandag de ferry opgereden voor de overtocht naar Dover.

Vanaf de boot in Calais zag ik her en der campers rijden, zigzaggend zich een weg zoekend naar het vervolg van hun avontuur. Met weemoed bekijk ik hun verrichtingen.
Met Eveline heb ik afgesproken dat we elke 5 jaar een reis van een half jaar gaan maken met een bus. We kopen volgend jaar dan ook een mooie kampeerbus, want die vorm van reizen vinden we het meest vrij. We hebben zo ontzettend veel gezien en meegemaakt in onze reis vorig jaar, dat willen we heel graag vaker doen als het kan.

Veel reflectie ook op het moment dat ik uitkijkend vanuit de salon Engeland voor me zag liggen. Even kwam alles weer terug; de verwachtingen, de eerdere ervaringen, de motieven.... Ik dacht na over hoe het zou zijn geweest als we Bath hadden gekozen. Zouden we dan ook nu voor Spanje hebben gekozen? Ik dacht na over de recruiters die me de laatste maand belden met interesse (we hadden toen al besloten te vertrekken); wat zouden ze hebben willen bespreken? Ik heb bewust niet naar hun verhaal willen luisteren en ze niet teruggebeld.
Het is over en sluiten met Engeland.

Eenmaal terug in Londen wordt mijn ontspannen gemoed snel de grond in geboord. De sfeer in Londen is weer zoals we hem kenden: grimmig en hard. En altijd vooraf betalen hé. Want je zou eens kunnen weglopen… London is zonder concurrentie de meest wantrouwende plek op aarde waar ik ben geweest. Het valt me nu weer op.
Opvallend hoe snel (een weekje) het beschaafde klimaat van Barcelona onder de huid komt te zitten en je de hardheid van London weer als verrassend ervaart.
Mensen zijn kennelijk getraind om negatieve ervaringen te verdringen.

Gisteren met drie uur vertraging vanaf Stansted naar El Prat gevlogen. Terug in Barcelona.
Terug in de stad waar ik enkele dagen terug met Eveline haar verjaardag vierde in Port Olimpic met overheerlijke Zarzuela en Paella de mariscos.
Sinds we in Spanje zijn, zijn we al 5 keer welkom geheten door mensen hier. In Engeland is dat niet één keer gebeurd.

eten in Port Olimpic

de markt van Terrassa

Ik ben gelukkig weer gelukkig in Spanje.