128 dagen in Londen. En bevalt het? (Je gaat tegen kennelijk tegen jezelf praten na verloop van tijd).
Mwah. Ja en nee. Londen is natuurlijk een brok energie, en er is ontzettend veel historie en vermaak. Zakelijk is het een echte moneymaker, en niet toevallig het financiële centrum van de wereld.
Dat voel je, ervaar je dagelijks. En dat biedt ook veel kansen; in korte tijd heb ik al snel aansluiting kunnen vinden met opdrachtgevers en specialisten. Dat is het probleem niet.
Wat wél vervelend is, is de ‘sociaal-zakelijke cultuur’. Afspraken maken is niet makkelijk. Dat heeft me enorm verbaasd, in een modern land en zo’n zakelijk nest als Londen is.

Het gebeurt me (te) vaak dat ik niet wordt teruggebeld of teruggemaild, ondanks concrete toezegging van de persoon. Ik vermoed dat het niet eens iets persoonlijks is, want ik begreep van Toby en Tony dat dit Londen is, gewoon de jachtige wereld waarbij de muntjes altijd voorrang krijgen. Prima, alle begrip voor. Maar in mijn vak is communicatie en aandacht essentieel om de meerwaarde van Trust Marketing duidelijk te maken.  In Nederland heb ik inmiddels een positie verworven waarmee ik die aandacht zonder meer krijg. Men kent je, en weet wat je kan. Dat geldt natuurlijk niet in het buitenland, en dat was ingecalculeerd. Maar dat neemt niet weg dat het totaalplaatje in een nieuw land wél beter moet zijn. Laat ik het zo zeggen: je moet zó graag in een ander land willen zijn en werken dat je de investeringen en omstandigheden zonder morren accepteert. En dat is niet zo, niet bij Eveline en ook niet bij mij.

Wat niet was ingecalculeerd was de oppervlakkigheid en ongeïnteresseerdheid van de Britten. En het gebrek aan humor en relativeringsvermogen. Ook met de hier opgebouwde vrienden en contacten is er weinig diepgang. Onze ervaringen buiten Londen (Charmouth, Henley on Thames, Cambridge, Bath, Oxford) waren veel positiever.  Zo is er in de afgelopen 128 dagen nog niet één individu geweest in Londen die eens informeerde of Engeland eigenlijk wel beviel. Ik kan me dat omgekeerd niet voorstellen als ik een Brit in Leiden zou spreken die alles achter zich heeft gelaten om iets nieuws op te bouwen in Nederland. Ben ik zo beschaafd/verwend? Geen idee. Maar ik was niet van plan om me deze cultuur ook eigen te maken, al was het maar omdat ik er zakelijk ook helemaal niets mee kan.

Al met al heb ik nieuws: we zullen zo goed als zeker Londen inruilen voor een andere bestemming. Dat zal voor een half jaar zijn, waarna we besluiten of we blijven of terugkeren naar Nederland.
Zoals ik bij aanvang al aangaf: de stap moet een verbetering zijn, en zo niet, dan zijn we niet te koppig of recalcitrant: dan gaan we terug en hebben we een mooi, inspirerend en verijkend avontuur gehad waar je in de rest van je leven je voordeel mee doet. Vooralsnog is nog niets zeker (er lopen nog tal van zaken), maar da kans is groot dat we vanaf eind maart verhuizen.

Naar een stad die begint met een B.

Maar eigenlijk ligt alles weer open nu. Zelfs Leiden

Berlijn, Brussel, Boedapest of wordt het toch ...?

EJ, ik raad je Barcelona aan (en wellicht ook een van jullie favorieten?): goed zakelijk, harde werkers en toch levensgenieters, European-minded, , heerlijk weer, maar je moet wel de taal machtig zijn (liefst nog Catalaans). (Ik was er zelf jaren bijna maandelijks voor het werk, maar steden zijn niet echt mijn ding).
Barcelona is wel erg duur om te wonen (but so is London).
Engeland heeft héél veel goede kanten, en je voelt dat Londen een wereldstad is, een kloppend hart in de wereld. Londen is echt een ongelooflijke stad, zeker niet te vergelijken met de rest van de UK. Maar de Engelsen zijn in het algemeen idd een beetje oppervlakkig en zullen je altijd zeggen hoe “great” en “interesting” alles is. Maar meer dan beleefdheid is het meestal niet, ze blijven vaak heel afstandelijk en beleefd. De Noord-Engelsen en Schotten zijn losser en meer open, maar dan moet je wel het barre weer er bij nemen ...
UK, Spanje, België, Nederland, ... ik zou er ook een boek over kunnen schrijven Elk land, streek en volk sleurt ook zijn nadelen en slechte gewoontes mee. Die moet je gewoon slikken, en zelf zo veel mogelijk de goede gewoontes van elk land overnemen.
Saludos
Marc

@Saskia: Brussel? Nee...haha, moest er even om lachen. Dat vind ik zo mogelijk nóg afstandelijker dan Londen. @Marc: mooie analyse waar ik me helemaal in kan vinden, ik had het er graag met je over gehad, misschien alsnog?
Barcelona.. tja european-minded. De taal machig, nou, 75% denk ik. Maar ik vetrouw bij Spanje ook een klein beetje op de NL community, hier in Londen is die zuiver uit de bankwereld. Niet echt mijn wereld.
Engeland heeft idd heel veel goede kanten, dus het wordt nog spannend.

Het is in Brussel wel elke dag een knalfeest, dat dan weer wel..http://twu.sh/aL8

Ik zou denken dat het Barcelona wordt,maar als ik de titel zie ga ik twijfelen...Bath?
Ik ben wel een beetje verbaasd dat je zegt dat er gebrek aan humor is in Londen.

Tja...ik kan me je twijfels (over humor) goed voorstellen. Voor ons ook verrassend.
Maar misschien pakken we de grappen niet op, of zijn we zelf niet grappig...dat is ook mogelijk.

@EJ dat valt reuze mee! Anders zouden jullie niet af en toe humorvolle filmpjes plaatsen!
En de rest..Zit ik er naast met het raden van de plaats van de volgende bestemming?

p.s. Is de foto een hint?

Thanks! De foto een hint? Nee, het is niet Bitges